Ο καρκίνος του μαστού

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μια γυναίκα στα 29 της χρόνια μπορεί να ασθενήσει από καρκίνο του μαστού. Εάν δεν συνέβαινε σε εμένα, δεν θα το πίστευα ποτέ. Ακριβώς 3 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ψηλάφησα εντελώς τυχαία κάτι στο στήθος μου, χωρίς καν να γνωρίζω την έννοια της αυτοεξέτασης. Τη στιγμή εκείνη, ούτε που σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να ήταν καρκίνος, ώσπου μου το ανακοίνωσε η γιατρός μου. Πάγωσα, με κυρίευσε θυμός και απορία. Ήμουν εντελώς ανυποψίαστη και απροετοίμαστη. Στο άμεσο οικογενειακό μου περιβάλλον δεν υπήρχαν άτομα που να δικαιολογούν βεβαρημένη κληρονομικότητα. Έμαθα όμως πως, ο καρκίνος δεν κάνει διαχωρισμούς. Μετά τη διάγνωσή μου, η γιατρός μου με συμβούλεψε να δράσω άμεσα. Έτσι, βρήκα τον κατάλληλο χειρούργο μαστού για μένα και μέσα σε τρεις μέρες υποβλήθηκα σε ογκεκτομή και λεμφαδενικό καθαρισμό. Η απόφαση ήταν δύσκολη αλλά μου χάρισε τη ζωή μου. Λίγες μέρες μετά την επέμβασή μου, ο ογκολόγος μου, μου ανακοίνωσε πως θα έπρεπε να υποβληθώ σε χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες. 'Αγνωστες για εμένα ορολογίες στα 29 μου χρόνια. Η καθημερινότητα ήταν επώδυνη για εμένα και για τους δικούς μου, το νοσοκομείο είχε γίνει το δεύτερο σπίτι μου. Χάρη στη μεγάλη όμως υπομονή και ελπίδα που είχα για το μέλλον, συνέχισα να πηγαίνω κανονικά στη δουλειά μου κάθε μέρα, θέλοντας να αποδείξω στον ίδιο μου τον εαυτό ότι ακόμη ήμουν χρήσιμη. Με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού "'Αλμα Ζωής" με "σύστησε" ο χειρούργος μου. Στην αρχή, δεν ήθελα να μιλήσω σε κανέναν για αυτό που μου συνέβαινε, ίσως και από ντροπή. 'Αλλωστε, για μια γυναίκα το στήθος είναι το σύμβολο της θυληκότητάς της. Στον Σύλλογο έλαβα Ψυχοκοινωνική στήριξη, η οποία με έκανε να ξεπεράσω τους φόβους μου και τις ανασφάλειές μου και έτσι με τον καιρό αποκτήσαμε μια δυνατή σχέση. Δυο χρόνια μετά, αποφάσισα να εκπαιδευτώ εθελόντρια (μέσω του Προγράμματος Reach to Recovery) από τον Σύλλογο και να μπορώ και εγώ να στηρίζω συναισθηματικά γυναίκες που περνούν κάτι ανάλογο με εμένα. Μου άρεσε η ιδέα. Σήμερα, τρια χρόνια μετά, νιώθω πως η ζωή μου έχει πλέον αλλάξει. Έχω κρατήσει μόνο τα θετικά που έφερε στη ζωή μου ο καρκίνος. Κατάλαβα τι έχει αξία και νόημα. Έμαθα να ξαχωρίζω τα ασήμαντα από τα σημαντικά και να απολαμβάνω τις στιγμές με την οικογένειά μου και τους φίλους μου! Ο καρκίνος του μαστού ήταν για εμένα μια επιβεβαίωση ότι μπορώ να είμαι επιθυμητή σαν γυναίκα και μετά από μια τέτοια ασθένεια. Ίσως τελικά να ήταν τυχερό αυτό που μου συνέβη γιατί μου έδωσε να καταλάβω ότι η ζωή είναι όμορφη και γλυκιά, φτάνει όμως να πιστέψουμε σε αυτή και να την διεκδικήσουμε!  ______________________________________________________________________ «Oταν ο γιατρός μού είχε πει ότι έχω καρκίνο θυμάμαι ότι τα έβλεπα όλα σε αργή κίνηση. Σαν να γίνεται σεισμός 10 ρίχτερ, να γκρεμίζονται όλα γύρω σου κι εσύ να τρέχεις να σωθείς...». Η 47χρονη κυρία Χαρούλα Νικολαΐδου ασθένησε από καρκίνο του μαστού πριν από τρία χρόνια. «Ημουν πολύ τυπική με τις εξετάσεις μου, σε βαθμό που φίλοι και γνωστοί με κορόιδευαν. Για κάποιον λόγο ήμουν πάντα ψυλλιασμένη. Ισως επειδή είχαμε χάσει την αδελφή του πατέρα μου από την ίδια νόσο. Δεν ξέρω...». Από την ηλικία των 40 ετών έκανε κάθε χρόνο ψηφιακή μαστογραφία. Ολες ήταν «καθαρές», ακόμη και αυτή που έκανε τη χρονιά κατά την οποία διαγνώστηκε η νόσος. «Παρ΄ ότι είχα υποβληθεί σε μαστογραφία, για κάποιον λόγο πίστευα ότι κάτι έχω. Εκτός από γυναικολόγο πήγαινα και σε μαστολόγο, ο οποίος μου έκανε υπέρηχο και ψηλάφηση. Από τον υπέρηχο κάτι φάνηκε, διότι ο όγκος ήταν σε αρχικό στάδιο και σε μεγάλο βάθος. Ακόμη και τότε όμωςδεν ήμασταν σίγουροι αν ήταν κακοήθης». Η κυρία Νικολαΐδου εισήχθη στο χειρουργείο χωρίς να γνωρίζει αν ο όγκος τον οποίο θα αφαιρούσε ήταν κακοήθης. «Ημουν έξω από το χειρουργείο και μου έλεγαν ότι κατά πάσα πιθανότητα ήταν καλοήθης. Το χειρουργείο έγινε, ο όγκος αφαιρέθηκε, μου είπαν ότι είχα καρκίνο- ευτυχώς σε αρχικό στάδιο- και ξεκίνησα θεραπείες. Την περίοδο που έκανα χημειοθεραπεία θυμάμαι ότι νευρίαζα όταν έβλεπα άλλες γυναίκες με το ίδιο πρόβλημα να στεναχωριούνται για την απώλεια των μαλλιών τους. “Το θέμα είναι να σωθούμε, τα μαλλιά θα ξαναφυτρώσουν”έλεγα τότε. Αυτά τα έλεγα ίσως επειδή δεν βασιζόμουν ποτέ στην εμφάνισή μου. Τώρα σκέφτομαι ότι το μαλλί είναι μέρος της εικόνας μας». Το διάστημα κατά το οποίο μια γυναίκα με καρκίνο του μαστού υποβάλλεται σε θεραπεία «τρέχει», δεν έχει χρόνο να σκεφθεί τι έχει συμβεί. «Οταν τελειώσουν οι θεραπείες και επανέλθεις στη ρουτίνα της προηγούμενης ζωής, νιώθεις ότι έρχεται “τσουνάμι”. Είναι η περίοδος που όλοι προσπαθούν να σε ηρεμήσουν και σε προτρέπουν να ξεχάσεις και να προχωρήσεις. Ακούς συνέχεια να σου λένε “όλα τελείωσαν”, “ξέχασέ το”. Εσύ, όμως, τότε αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι ήταν αυτό που σε χτύπησε. Γι΄ αυτό πιστεύω ότι όλες οι γυναίκες που βιώνουν αυτή την εμπειρία χρειάζονται στήριξη». Παρά ταύτα, η κυρία Νικολαΐδου δεν σταματά να λέει ότι νιώθει τυχερή. Για τον όγκο ο οποίος διαγνώστηκε σε πολύ αρχικό στάδιο. Για τον σύντροφό της ο οποίος δεν έφυγε στιγμή από δίπλα της. Για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Αλμα Ζωής» όπου βρήκε στήριξη από άλλες γυναίκες οι οποίες είχαν βιώσει ανάλογη εμπειρία. Ηταν για εκείνη ένα απάνεμο λιμάνι... Η περιπέτεια των τελευταίων τριών χρόνων άφησε έντονα σημάδια στη ζωή της. «Ο καρκίνος με άλλαξε. Βλέπω πια τη ζωή με άλλα μάτια, ζω κάθε στιγμή, εκτιμώ πράγματα τα οποία στο παρελθόν μπορεί να περνούσαν δίπλα μου και να μην τους έδινα σημασία. Μπορεί να ακούγονται κλισέ αυτά που λέωαλλά, πιστέψτε με, τα νιώθω βαθιά μέσα μου...». «Μπήκε η ζωή μου στη ζυγαριά» Η σημερινή πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Αλμα Ζωής» κυρία Κλεοπάτρα Γαβριηλίδου αρρώστησε από καρκίνο του μαστού πριν από 12 χρόνια. Ηταν 49 ετών. «Για τέσσερα χρόνια δεν έκανα μαστογραφίαπαρά μόνο υπέρηχο και ψηλάφηση. Μια μέρα ένιωσα έναν όγκο στον δεξιό μαστό. Πήγα στον γιατρό, ο οποίος μου είπε ότι πρέπει να υποβληθώ σε θεραπεία. Τον ρώτησα:“Τι εννοείτε; Πρέπει να πάρω κάποιο φάρμακο, αντιβίωση;”. Απάντησε αρνητικά. “Εννοείτε χημειοθεραπεία; ”τον ξαναρώτησα. Μου είπε:“Ναι”. Είχα την ωριμότητα να το ακούσω, όχι όμως και να το αντέξω. Εχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Θεωρούσα ότι περνούσα τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου και ότι ξαφνικά όλα χάθηκαν. Το παιδί μου ήταν 14 ετών και ήθελα να το δω να μεγαλώνει. Τότε πίστεψα ότι δεν θα τα κατάφερνα». Τα κατάφερε όμως. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία και ορμονοθεραπεία για δέκα χρόνια. «Αυτή η περίοδος είναι πολύ σκληρή. Οχι γιατί χάνεις τα μαλλιά σου- ήξερα ότι ήταν θέμα χρόνου να ξαναβγούν- αλλά γιατί μπαίνει στη ζυγαριά η ίδια η ζωή σου». Στον αγώνα που έδωσε η κυρία Γαβριηλίδου δεν ήταν μόνη. Τη στήριξε η οικογένειά της αλλά και γυναίκες με τις οποίες στη συνέχεια «δέθηκε» από τον Σύλλογο «Αλμα Ζωής». «Οταν ολοκλήρωσα τις θεραπείες μου και άρχισα να αναρρώνω, θέλησα να στηρίξω κι εγώ άλλες γυναίκες που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα. Αλλιώς ακούς τον γιατρό σου να σου λέει ότι όλα θα πάνε καλά και αλλιώς μια γυναίκα η οποία έχει βιώσει ό,τι κι εσύ. Τη βλέπεις μπροστά σου, είναι καλά και πιστεύεις ότι κι εσύ θα έχεις την ίδια πορεία». Σήμερα, Ημέρα Υγείας του Μαστού, η πρόεδρος του Συλλόγου «Αλμα Ζωής» καλεί όλες τις γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με τον καρκίνο του μαστού να μη χάνουν το κουράγιο τους. «Ο καρκίνος του μαστού δεν είναι μόνο θάνατος. Είναι και ζωή και εμείς είμαστε τα ζωντανά παραδείγματα. Βιώσαμε τον καρκίνο και σήμερα βρισκόμαστε ξανά στον στίβο της ζωής...». ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ «Αλμα Ζωής», Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού Διεύθυνση: Αριστοτέλους 79-81, 10 434 Αθήνα

TΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;

Όσο πιο απλό είναι το παιχνίδι, τόσο περισσότερο μπορεί να εξάψει τη φαντασία!

 

H δραστηριότητα του παιχνιδιού είναι ένα υποτιμημένο αλλά σημαντικότατο κομμάτι της ζωής του παιδιού. Tα παιδιά την ώρα που παίζουν δημιουργούν μια φανταστική πραγματικότητα, που τους επιτρέπει να επεξεργάζονται με τον τρόπο τους όσα ζουν καθημερινά. Eίναι μια μοναδική ευκαιρία για εξέλιξη και μάθηση, μετατρέποντας τα ερεθίσματα που εισπράττουν σε μια δική τους -κατανοητή γι’ αυτά- γλώσσα. Tο ζητούμενο λοιπόν είναι το παιχνίδι να δραστηριοποιεί το παιδί και όχι να είναι το ίδιο εντυπωσιακό. Όποιος έχει παρατηρήσει ένα παιδί για πάνω από 10 λεπτά θα έχει διαπιστώσει το εξής: ένα πολύπλοκο παιχνίδι, το οποίο αποτελεί πιστή απεικόνιση μιας πραγματικότητας σε κάθε του λεπτομέρεια, κρατά την προσοχή του παιδιού για πολύ λιγότερο χρόνο από ό,τι κάποια τυχαία αντικείμενα που βρίσκει στο σπίτι και αυτοσχεδιάζει με αυτά. Όσο πιο απλό είναι λοιπόν το παιχνίδι, αφήνοντας χώρο για τη δημιουργικότητα του παιδιού, τόσο περισσότερο μπορεί να εξάψει τη φαντασία του και να προσελκύει το ενδιαφέρον του. Mπορεί δηλαδή ένα παιδί να ασχολείται με τις ώρες με ένα ξύλο και μία μπαλίτσα, ενώ το καινούργιο παιχνίδι να σκονίζεται σε μια γωνία του δωματίου του. Tα πολύπλοκα δώρα είναι μέσα στη ζωή, αλλά ας κρατήσουμε τη διαπίστωση ότι δεν του είναι καθόλου απαραίτητα.

Mία στάση που λέει στα παιδιά «κάνε ό,τι θέλεις» στέλνει ένα μήνυμα αδιαφορίας

 

● H οριοθέτηση: Σαν γονείς έχουμε το δικαίωμα και την υποχρέωση να εγκρίνουμε το δώρο που επιθυμεί το παιδί μας. Eάν το πιστό αντίγραφο ενός όπλου είναι κάτι που πραγματικά αντιτίθεται στις αρχές μας, μπορούμε να του πούμε ότι δεν γίνεται να διαλέξει αυτό το παιχνίδι, αλλά ότι θα το βοηθήσουμε να κάνει μια εναλλακτική επιλογή. Ταυτόχρονα, ο γονιός καλείται να βρει μια ισορροπία μεταξύ των προσωπικών του αξιών και της κοινωνίας μέσα στην οποία μεγαλώνει το παιδί του. Eίναι άδικο να εκθέτουμε το παιδί σε ένα περιβάλλον που λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο και εμείς να απαιτούμε να διαφοροποιείται εντελώς από αυτό, όταν μάλιστα κατά την παιδική ηλικία υπάρχει έντονη η ανάγκη για ομοιότητα με τους συνομηλίκους. Tο πού όμως θα τραβήξουμε τη διαχωριστική γραμμή είναι αντικείμενο προσωπικής απόφασης και δεν μπορούμε να κάνουμε εκ των πρότερων γενικεύσεις (π.χ., ίσως αποφασίσουμε ότι το παιδί μπορεί να αγοράσει μια δημοφιλή κούκλα ενός ήρωα, με τη στολή όμως του δύτη αντί του μισθοφόρου που οπλοφορεί). Tο κλειδί στην αναζήτηση της ισορροπίας είναι η διαπραγμάτευση και ο καλώς εννοούμενος συμβιβασμός. Aκόμα, οι γονείς έχουμε κάθε δικαίωμα (και υποχρέωση) να βάζουμε όριο στις ώρες έκθεσης του παιδιού στην τηλεόραση και στις διαφημίσεις. Aκούγεται απλοϊκό, αλλά ισχύει: τα διαφημιστικά μηνύματα γίνονται αθροιστικά πιο ισχυρά και έχει σημασία αν θα δει την ίδια διαφήμιση της ρεπλίκας μία ή πέντε φορές την ημέρα.

● Oι ενοχές: Συχνά η δυσκολία μας να του αρνηθούμε κάτι οφείλεται στις ενοχές μας για την υποτιθέμενη ανεπάρκειά μας στο ρόλο του γονέα. Eλπίζουμε ότι η χαρά στο πρόσωπο του παιδιού μας την ώρα που θα παίρνει το εντυπωσιακό δώρο που επιθυμεί θα αντισταθμίσει τις ώρες της απουσίας μας ή τα νεύρα που εκτονώσαμε επάνω του. Aς μην αφήσουμε τις προσωρινές διαμαρτυρίες του να μας ξεγελάσουν: τα παιδιά αποζητούν την ασφάλεια που προκύπτει μέσα από αυτή την οριοθέτηση. Mια στάση που θα τους έλεγε «κάνε ό,τι θέλεις» στέλνει ένα μήνυμα αδιαφορίας και παραίτησης εκ μέρους μας, μετατρέποντας τη ζωή του ανήλικου ακόμα παιδιού μας σε μια εμπειρία που γίνεται μοναχική, και μερικές φορές τρομακτική. Mακροπρόθεσμα, του εξηγούμε με αυτόν τον τρόπο ότι υπάρχει όριο σε αυτά που μπορεί να απαιτήσει από τους άλλους και ότι δεν είναι μόνο του στον κόσμο, έχει εμάς που νοιαζόμαστε πραγματικά γι’ αυτό. Όσο για την «εξαγορά» μέσω υλικών παροχών, δεν ξεγέλασε ποτέ κανένα παιδί στον κόσμο ως υποκατάστατο της ουσιαστικής παρουσίας κοντά του.

• H ακρίβεια: Όσο για το οικονομικό κόστος της επιλογής των παιδιών, αντί να μας πανικοβάλει, και πριν τρέξουμε να κάνουμε αίτηση για ένα ακόμα καταναλωτικό δάνειο, μπορούμε να το δούμε σαν μια καλή αφορμή για την εισαγωγή τους στα ... χρηματοοικονομικά! Eίναι απολύτως θεμιτό να τους πούμε ότι δικαιούνται ένα συγκεκριμένο ποσό για την αγορά παιχνιδιών αυτά τα Xριστούγεννα, το οποίο εμείς κρίνουμε κατάλληλο. Eάν επιθυμούν να υπερβούν αυτό το πόσο, τότε θα έπρεπε να έχουν συγκεντρώσει κάποια χρήματα στη διάρκεια της χρονιάς από το χαρτζιλίκι τους. Έτσι μαθαίνουν ότι η ικανοποίηση των επιθυμιών απαιτεί προσωπική προσπάθεια.

●H Aμοιβαιότητα: Πολύ συχνά ρωτάμε τα παιδιά τι θέλουν, αλλά αμελούμε να τα ρωτήσουμε για τα δώρα που εκείνα θα κάνουν, σαν να μην είναι τόσο σημαντικό. Mπορούμε όμως να αρχίσουμε να τα συμπεριλαμβάνουμε στην αναζήτηση δώρων για πρόσωπα αγαπημένα. Bεβαίως, δεν θα έπρεπε να περιμένουμε ότι το παιδί θα αναφωνήσει από ενθουσιασμό την πρώτη φορά που θα του ζητήσουμε να μας βοηθήσει να διαλέξουμε δώρο για τη γιαγιά του. H χαρά της προσφοράς είναι ένα επίκτητο χαρακτηριστικό, που αναπτύσσεται σταδιακά, καλλιεργείται και μαθαίνεται. Ωφέλιμο επίσης μπορεί να είναι να προτρέψουμε τα παιδιά να κατασκευάσουν τα ίδια τα δώρα που θα προσφέρουν, ώστε να κατανοήσουν ότι η προσφορά έχει και μια άλλη άξια, που δεν μετριέται σε ευρώ.

● Tο προσωπικό παράδειγμα Ως γνωστόν, οι συμβουλές είναι παροιμιώδεις για την αναποτελεσματικότητά τους. Aντίθετα, το προσωπικό παράδειγμα είναι το ισχυρότερο όπλο των γονέων. Οι γονείς καλούνται να αναλογιστούν το πρότυπο καταναλωτικής συμπεριφοράς που οι ίδιοι αντιπροσωπεύουν. Δεν είναι δυνατόν να δυσανασχετούμε που το παιδί μας τα θέλει... όλα, όταν και για εμάς τους ίδιους η σημαντικότερη πηγή εκτόνωσης είναι η αγορά άχρηστων ρούχων και αντικειμένων. H συμπεριφορά των παιδιών μας είναι εν μέρει καθρέφτης των δικών μας συνηθειών, της σχέσης μας με τα χρήματα, των επιλογών και των ενδιαφερόντων μας. Iσχυρές εξωτερικές επιρροές, όπως οι τηλεοπτικές διαφημίσεις, πιάνουν λιγότερο τόπο όταν δεν ενισχύονται από τα μηνύματα που το παιδί λαμβάνει από το σπίτι του. Eυκαιρία λοιπόν για μια ανασκόπηση της σχέσης μας με την κατανάλωση.

H συμπεριφορά των παιδιών μας είναι εν μέρει καθρέφτης των δικών μας επιλογών!

Δραστηριότητες για παιδιά

Γυρνάει απ’ το σχολείο και μονομιάς κάθεται στον καναπέ και πιάνει το τηλεχειριστήριο. Της τηλεόρασης ή της κονσόλας. Μην του θυμώσετε, μη δυσανασχετήσετε. Έχει κι εκείνο ανάγκη να χαλαρώσει, να παρακολουθήσει το αγαπημένο του πρόγραμμα, να παίξει το αγαπημένο του παιγνίδι. Αλλά όταν μετά θα του πείτε τη λέξη «φτάνει», θα πρέπει να είστε έτοιμη να του δώσετε μια απάντηση στην ερώτησή του «και τι θα κάνω τώρα;».

Τα παιδιά είναι υπερκινητικά, δεν έχουν ανάγκη να «κάτσουν να ξεκουραστούν», όπως οι μεγάλοι, οπότε μην περιμένετε πως μόλις πέσει η διαταγή να σβήσει η τηλεόραση, το playstation, το κομπιούτερ, θα πατήσει το κουμπί του off και να κάτσει φρόνιμο και ήσυχο στην καρέκλα!

Θα το εκτιμήσει αφάνταστα, χωρίς φυσικά να το ξεστομίσει ποτέ, αν στην ερώτησή του «τι θα κάνω τώρα;», του πείτε «φόρεσε τα παπούτσια σου, θα βγούμε βόλτα μαζί!». Τα παιδιά λατρεύουν να περνούν χρόνο μαζί σας. Όποιο πρόγραμμα παίζει στην τηλεόραση, με όποιο ηλεκτρονικό παιγνίδι κι αν παθιάζεται, μόλις καταλάβει ότι θα κάνετε κάτι μαζί, είναι έτοιμο να παρατήσει τα πάντα για χάρη σας…

Προτείνετέ του μια βόλτα σ’ ένα μουσείο. Μπορεί η λέξη «μουσείο» να δημιουργεί ακόμη και σε σας χασμουρητά, αλλά το ξέρατε πως υπάρχουν μουσεία και ιδρύματα που ορισμένα απογεύματα έχουν δραστηριότητες για παιδιά; Ψάξτε τι υπάρχει κοντά σας, κάντε μια λίστα με τις μέρες και τις ώρες και προγραμματιστείτε αναλόγως!

Αν μικροί και μεγάλοι ζητάτε διασκέδαση και ψυχαγωγία, μια πολύ καλή ιδέα (πριν μπει η βαρυχειμωνιά) είναι να επισκεφτείτε τα διάφορα θεματικά πάρκα της πόλης σας, ή να πάτε σε κάποιο παγοδρόμιο, ή πάρκο για πατινάζ, (ή water park το καλοκαίρι) και να διασκεδάσετε με την ψυχή σας! Το παιδί σίγουρα θα το ευχαριστηθεί κι αν παίξετε κι εσείς μαζί του, θα του χαρίσετε μια απ’ τις ωραιότερες μέρες της ζωής του! Μπορείτε, επίσης, να επισκεφτείτε το ζωολογικό κήπο, το ενυδρείο, το πλανητάριο για να ψυχαγωγηθείτε ανακαλύπτοντας και μαθαίνοντας. Αν ο καιρός δεν το επιτρέπει, μπορείτε να πάτε σε ένα παιδότοπο και να περάσετε εκεί τη μέρα ή το απόγευμα ή το πρωινό σας.

Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες, θα βοηθήσετε το παιδί σας να ανακαλύψει τα ενδιαφέροντα και τα ταλέντα του. Μπορείτε να του προτείνετε να το εγγράψετε σε σχολή θεάτρου ή χορού, σε εργαστήρι ζωγραφικής ή χειροτεχνίας, να του προτείνετε να μάθει ένα μουσικό όργανο, να το πάτε σε μια παιδική χορωδία, να πάει σε κάποιο αθλητικό σύλλογο ή σωματείο για να ασχοληθεί με ομαδικό ή και ατομικό άθλημα. Προσοχή όμως, μην το παρακάνετε. Δεν πρέπει να «βαρυφορτώσετε» το πρόγραμμα του παιδιού γιατί πρέπει κάπως να απασχολείται τα απογεύματα!

http://paidagwgos.blogspot.com

Τεστ αντοχής για το αν μπορείτε να μεγαλώσετε παιδιά

Σίγουρα τα παιδιά είναι ότι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε και σύμφωνα με κάποιους “ο σκοπός της ζωής – ύπαρξής μας” αλλά μετά δεν έχει πισωγυρίσματα … δεν μπορούμε να αλλάξουμε γνώμη … Οπότε σας παρουσιάζουμε μερικά τεστ για να δείτε αν αντέχετε τις επιπτώσεις να έχετε ένα παιδί στο σπίτι!

Τεστ Βρωμιάς:

Αλείψτε τον καναπέ και τις κουρτίνες με μερέντα. Τοποθετήστε ένα σουβλάκι πίσω από τον καναπέ και αφήστε το εκεί όλο το καλοκαίρι.

Τεστ Παιχνιδιών:

Αγοράστε μία κούτα 150 λίτρων και γεμίστε το με LEGO (εναλλακτικά χρησιμοποιήστε στυλό ή βίδες). Παρακαλέστε ένα φίλο ή φίλη να τα σκορπίσει σε όλο το σπίτι. Κλείστε τώρα τα μάτια και προσπαθήστε να πάς στο μπάνιο ή την κουζίνα χωρίς να βγάλετε άχνα: Στο κάτω-κάτω θα μπορούσατε να ξυπνήσετε το παιδί!

Τεστ σούπερ μάρκετ:

Πάρτε ένα ή δύο ζώα (κατά προτίμηση κατσίκες) και πάρτε τις μαζί στην επόμενη επίσκεψη στο Super Market. Προσέχετε τις όλη την ώρα και πληρώστε ότι φάνε ή καταστρέψουν.

Τεστ Ντυσίματος:

Προμηθευτείτε ένα μεγάλο ζωντανό χταπόδι και προσπαθήστε να βάλετε το σε ένα δίχτυ από πατάτες. Σιγουρευτείτε ότι έχετε βάλει όλα τα πλοκάμια μέσα στο δίχτυ.

Τεστ φαγητού:

Προμηθευτείτε ένα μεγάλο πλαστικό φλιτζάνι και γεμίστε το μέχρι την μέση με νερό. Στηρίξτε το φλιτζάνι σε μία κούνια, κρεμάστε την κούνια από το ταβάνι και σπρώξτε την. Προσπαθήστε τώρα να γεμίσετε με ένα κουτάλι το φλιτζάνι με μουλιασμένα Corn Flakes παριστάνοντας παράλληλα το αεροπλάνο. Μετά χύστε το περιεχόμενο του φλιτζανιού στο πάτωμα και μείνετε ήρεμοι.

Τεστ Νύχτας:

1. Προετοιμαστείτε ως εξής: Γεμίστε μια μαξιλαροθήκη με 3-4 κιλά υγρής άμμου.
2. Ξεκινήστε στις 6 μ.μ. να περπατάτε με την μαξιλαροθήκη στην αγκαλιά, κάνοντας παράλληλα την κίνηση του νανουρίσματος.
3. Κάντε το παραπάνω μέχρι τις 9 μ.μ. Τοποθετείστε την μαξιλαροθήκη τώρα στο κρεβάτι και βάλτε ξυπνητήρι στις 2 π.μ.
4. Σηκωθείτε στις 2 και ξαναμεταφέρετε την μαξιλαροθήκη για μία ώρα μέσα στο σπίτι και αυτήν τη φορά τραγουδήστε όμως και τραγούδια νανουρίσματος.
5. Βάλτε ξυπνητήρι στις 5 και επαναλάβετε το σημείο 4. και προσπαθήστε αυτήν την φορά να θυμηθείτε και άλλα τραγούδια νανουρίσματος.
6. Βάλτε ξυπνητήρι στις 7 και ετοιμάστε πρωινό.
7. Επαναλάβετε τα παραπάνω κάθε νύχτα για τουλάχιστον 3 χρόνια.
8. Έχετε υπομονή!!

Τεστ επιδεξιότητας για το νηπιαγωγείο και το δημοτικό:

Πάρτε ένα κουτί αυγών και προσπαθήστε να το μετατρέψετε με ένα ψαλίδι και νερομπογιές σε κροκόδειλο. Τώρα μετατρέψτε ένα χαρτόνι από χαρτί τουαλέτας σε ένα ελκυστικό κηροπήγιο. Μετά κατασκευάστε με σελοτέιπ και αλουμινόχαρτο ένα ακριβές αντίγραφο του πύργου του Άιφελ.

Τεστ αυτοκινήτου:

Πουλήστε το διθέσιο κάμπριο σας και αγοράστε ένα Renault Scenic. Τώρα πάρτε ένα παγωτό ξυλάκι σοκολάτα και τοποθετήστε το στο ντουλαπάκι. Αφήστε το εκεί για τουλάχιστον 24 ώρες. Πάρτε ένα κέρμα των 100 δραχμών και βάλτε το στο κασετόφωνο. Λιώστε μια σακούλα με μπισκότα βουτύρου και σκορπίστε το στο πίσω κάθισμα. Χαράξτε τις πόρτες του αυτοκινήτου με μία τσουγκράνα.

Τεστ σωματική ικανότητας (για γυναίκες):

Πάρτε ένα σακί με φασόλια και δέστε το γύρω από την μέση σας για 9 μήνες. Μετά αφαιρέστε τα φασόλια, αλλά αφήστε το σακί στη θέση του.

Τεστ οικονομικής ικανότητας (για άντρες):

Πηγαίνετε στην τράπεζα και αναθέστε πάγια εντολή με τα λεφτά του μισθού σας σε ίσα μέρη σε μαγαζιά παιχνιδιών, Σούπερ Μάρκετ και εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Τελικό Τεστ:

Βρέστε ένα φιλικό ζευγάρι που έχει ήδη ένα παιδί. Δώστε τους συμβουλές για θέματα όπως: πειθαρχία, υπομονή, ανεκτικότητα κλπ. Κάντε όσο μπορείτε εξυπνότερες προτάσεις βελτίωσης συμπεριφοράς. Τονίστε πόσο σημαντική είναι η συνεπής διαπαιδαγώγηση. Απολαύστε το πείραμα, γιατί είναι η τελευταία φορά που θα γνωρίζεις αυτές όλες τις συμβουλές. Πιθανόν να είναι και η τελευταία φορά που θα δείτε αυτό το ζευγάρι, αλλά μην πτοείστε!

Αυτό ήταν το τέλος του τεστ. Αν καταφέρατε και περάσατε όλες τις δοκιμές με επιτυχία: Καλή διασκέδαση στην τεκνοποίηση!!!!!

VN:F [1.9.6_1107]

Ας γελάσουμε λίγο!!

Ο Κώστας μια μέρα ενώ ήταν σκοπιά στην πύλη, παίρνει ένα γράμμα από τον ταχυδρόμο. Με χαρά αναγνωρίζει στον φάκελο τον γραφικό χαρακτήρα της κοπέλας του. Γεμάτος χαρά ανοίγει το φάκελο, διαβάζει και το χαμόγελό του παγώνει.. (είναι πολύ εύκολο έτσι και αλλιώς να σου παγώσει το χαμόγελο εκεί πάνω όταν έχει -10)… Να τι διάβασε :

“Αγαπημένε μου Κώστα,

Είμαστε μαζί 3 χρόνια. Και το ξέρεις πόσο σε αγαπώ. Δεν μπορώ να αντέξω όμως το ότι είσαι μακριά μου. Για αυτό πήρα την απόφαση να χωρίσουμε. Έτσι και αλλιώς, σε μερικές στιγμές αδυναμίας, σε απάτησα. Συγχώρεσε με, αλλά έτσι είναι καλύτερα και για τους δύο μας… Σε παρακαλώ να μου στείλεις όποιες φωτογραφίες μου έχεις.

Γεια

Ιωάννα”

Μέχρι να τελειώσει η σκοπιά, ο Κώστας έχει καπνίσει 17 1/2 πακέτα prince και έχει ρίξει το κλάμα της ζωής του. Τελειώνοντας τη σκοπιά του, και προσπαθώντας να ηρεμήσει, πάει στο θάλαμο, και φωνάζει όλες τις σειρές. Τους ζητάει να του δώσουν όσες φωτογραφίες μπορούν, από γκόμενες, αδερφές, θείες, μανάδες, γιαγιάδες, ξαδέρφες και πάει λέγοντας. Μαζεύει καμιά 80αριά φωτογραφίες και τις βάζει σε ένα φάκελο. Μετά πάει στο κρεβάτι του και γράφει το εξής γράμμα :

“Αγαπητή Ιωάννα,

Επειδή δεν μπορώ να θυμηθώ ποια ακριβώς είσαι, σε παρακαλώ, διάλεξε την δικιά σου φωτογραφία και στείλε τις υπόλοιπες πίσω.

Κώστας”

Και λίγη σκέψη...

 Μια που μιλάμε για δέντρα, και λίγοι "πράσινοι" αριθμοί για να σκεφτούμε, το ανεπανώρθοτο κακό που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι στο περιβάλλον, δηλαδή στον ίδιο μας τον εαυτό.110 χιλιάδες δένττρα χρειάστηκαν για να εκτυπωθεί το πρώτο βιβλίο του Harry Potter. 1 εκατ. θαλάσσια ζώα πεθαίνουν κάθε χρόνο από πλαστικές τσάντες, και πλαστικά απόβλητα. 23 δισ. τόνοι C02 απελευθερώνονται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. 40 κιλά χαρτί χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο από τους ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες χώρες. 27 εκατ. μπουκάλια και βάζα που πετιούνται κάθε χρόνο από τους Αμερικανούς. Μετά από 4000 χρόνια μπουκάλια και βάζα θα είναι σε άριστη κατάσταση. 400 χρόνια, θα απαιτηθεί για την ανακύκλωση των πλαστικών σε χώρους υγειονομικής ταφής με φυσικό τρόπο!

Τα δέντρα τα ψηλά μιλάνε Ελληνικά!!!

Το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Redwood στην Καλιφόρνια. Το ύψος του είναι 115,55 μ. και ανακαλύφθηκε μόλις το 2006.

Όχι, δε μας συνεπήρε μέχρι παραφροσύνης η εθνική μας υπερηφάνεια! Απλώς αναφερόμαστε στα ονόματα  4 πανύψηλων δέντρων στις ΗΠΑ., που όταν οι επιστήμονες σκέφτηκαν να τα ... βαφτίσουν, κατέφυγαν στην ακένωτη πηγή της ελληνικής γλώσσας.

Έτσι το πιο χαμηλό από αυτά, ύψους μόνο 111 μέτρων, το ονόμασαν Δαίδαλο, το αμέσως ψηλότερο (113 μέτρα) το βάφτισαν Ίκαρο, ένα ακόμα ψηλότερο (114 μέτρα) το είπαν ¨Ηλιο και το κορυφαίο και ψηλότατο δέντρο της γης - το ονόμασαν Υπερίωνα - ύψος 115,5 μέτρα, όσο ένα κτίριο με 36 πατώματα!
Την τοποθεσία μάλιστα αυτού του τελευταίου οι επιστήμονες την κρατούν κρυφή για να μη σπεύσουν κάποιοι τουρίστες να ... δοξαστούν σκαλίζονταςστον κορμό του το όνομά τους!

Σας πληροφορούμε μόνο ( εμπιστευτικά! ) ότι ο Δαίδαλος βρίσκεται σε εθνικό πάρκο στην Καλιφόρνια.